Piłka nożna, choć ciesząca się zainteresowaniem w rejonie, nigdy nie była tu szczególnie dobrze rozwinięta. Na początku lat 50 XX wieku pojawiły się pierwsze drużyny – najpierw w 1951 reprezentacja miasteczka Citelckaro (jak wtedy, z komunistyczna, brzmiała jego nazwa – „Czerwone Źródło”) wygrała swoją grupę 2 ligi GSRR, potem w 1952 już w 1 lidze występował Neftianik. W późniejszych sezonach pojawiła się jeszcze drużyna „Zilicza”. Jednak żadna z nich nie zdołała awansować do republikańskiej ekstraklasy. W 1961, ponownie w 2 lidze GSRR, grały aż dwie drużyny z Citelckaro – Sziraki oraz Warskwlawi („Gwiazda”). W pięciozespołowej grupie Sziraki okazało się najlepsze. Z kolei w 1962 wśród zwycięzców strefowych rozgrywek pojawiła się ekipa „miejscowego przemysłu” z Citelckaro (Adgilmrecweloba), zajmując drugie miejsce w turnieju finałowym.
Kolejne dostępne mi informacje, to lata: 1970 (Sziraki występuje w 1 lidze, ale zajmuje w strefie 10 miejsce), 1977 (Sziraki zajmuje 12 miejsce w 14-zespołowej grupie 1 ligi) i lata 1986-1988 (Sziraki występuje w grupie wschodniej 2 ligi, ostatecznie zajmując 16 miejsce na 18 zespołów i spadając).
W niepodległej Gruzji klub istniał dość krótko. Reprezentując już Dedoplisckaro, drużyna Sziraki rozpoczęła od Drugiej Ligi (3 poziom) w sezonie 1990, największym sukcesem okazało się 6 miejsce we wschodniej grupie Pierwszej Ligi w sezonie 1994/5. W sezonie 1997/8 klub przestał istnieć w seniorskich rozgrywkach. Od tego czasu ligowa piłka w Dedoplisckaro nie istnieje. Stadion jednak jest, od czasu do czasu, wykorzystywany w rozgrywkach Ligi Amatorskiej, funkcjonującej poza oficjalnym systemem rozgrywek.
W momencie, w którym tam trafiłem, murawa wciąż nie pozbierała się po letniej suszy i trwała w brązowo-żółtych barwach. O ile mi wiadomo, wiosną i późną jesienią potrafi zzielenieć, ale na takie warunki nie trafiłem.
Niewątpliwie najciekawszym elementem stadionu są pozostałości dawnego „sektora” VIP z zadaszeniem i bardzo oryginalnymi schodami.
Jak się okazuje, spod tego dachu ogląda się całkiem nieźle:
Ciekawe są także pozostałości ławek dla rezerwowych, skryte poniżej poziomu murawy (choć same ławki nie przetrwały).
Według dostępnych mi informacji stadion został w 2019 roku odnowiony, za jedną z bramek powstało też boisko do koszykówki.
Wszystkie zdjęcia w tekście zostały wykonane przeze mnie.